Əsas məzmuna keç
← Bütün filosoflar

Taqī al-Dīn Aḥmad ibn Taymiyya

1263 — 1328 · Ərəb (Suriya) · Hənbəli məzhəbi, İslam islahatçılığı

„Ən böyük cəza — qəlbin Allahdan uzaqlaşmasıdır.“

Bioqrafiya

İslam hüquq fəlsəfəsinin ən mübahisəli nümayəndəsi. Harrandata doğulub, ailəsi Moğol işğalı zamanı Dəməşqə köçdü. Fəlsəfəçilərə, sufilərə, kəlam alimlərinə kəskin tənqidlər yönəltdi. Dəfələrlə zindana düşdü — son nəfəsini zindanda verdi. Müasir vahhabi, sələfi hərəkatlarının əsas ilham mənbəyidir.

Təsiri

Vahhabilik, Sələfilik, müasir İslam siyasi hərəkatlarının ən önəmli intellektual mənbəyi. Eyni zamanda müasir alimlər tərəfindən kəskin tənqid edilir.

Əsas İdeyalar

  • Quran və Sünnəyə dönüş — bidət rədd edilməlidir
  • Qiyas (anoloji hüquq) tənqidi — yalnız nəss əsasdır
  • Fəlsəfə İslama zərərlidir — Aristotel xristian kilsəsinin əsiridir
  • Sufi bidətlərinin rədd edilməsi — qəbr ziyarəti, şeyxpərəstlik
  • Müsəlman hökümdara müqavimət hüququ
  • İslam dövlət nəzəriyyəsi — şəriət əsas qanundur

Əsərləri

Məcmu Fətava (Fetva Toplusu) — 37 cild Minhac al-Sünna Al-Siyasa al-Shariyya (Şəriət Siyasəti)